somewhere in time...

on the day the wall came down...

2009-11-08T23:09:53Z

On the day the wall came down
They threw the locks onto the ground
And with glasses high we raised a cry for freedom had arrived

On the day the wall came down
The Ship of Fools had finally run aground
Promises lit up the night like paper doves in flight

I dreamed you had left my side
No warmth, not even pride remained
And even though you needed me
It was clear that I could not do a thing for you

Now life devalues day by day
As friends and neighbours turn away
And there's a change that, even with regret, cannot be undone

Now frontiers shift like desert sands
While nations wash their bloodied hands
Of loyalty, of history, in shades of gray

I woke to the sound of drums
The music played, the morning sun streamed in
I turned and I looked at you
And all but the bitter residue slipped away...slipped away

btw

2009-10-31T16:01:51Z

Best reading for Halloween is the collection of short stories The October Country written by Ray Bradbury (the one called October Game is my personal favourite)

Muse at O2 World Berlin

2009-10-30T20:37:16Z

Мая трэцяя па ліку паездка ў Берлін была запланаваная яшчэ ў чэрвені, калі я набыла квіток на канцэрт, якія, дарэчы, разыйшліся вельмі хутка.
На жаль тады я не не ведала, што прыйдзецца зманеўраваць так, каб і Muse пабачыць, і заняткі не прапусціць. А апошняе стала занадта важным у гэтым семестры, і маю падазрэнне, што кафедра найноўшай гісторыі зробіць маё жыццё яшчэ больш занятым. З-за гэтага сёння давялося падняцца а палове на пятую, прагуляцца па пустых і засыпаных залатым лісцем вуліцах Берліна пад зорным небам і злавіць першы цягнік у паўднёвым напрамку.
Але яно таго каштавала. Я нават не разлічвала на тое, што змагу са сваім Stehticket заняць добрае месца, але, паколькі не паспявала пабачыць нічога больш цікавага ў горадзе, то адразу з хостэлу паехала на Ostbahnhof, каля якога і знаходзіцца O2 World. Гадзінка ў чарзе на вуліцы - і месца ў першым радзе перад сцэнай маё! Прыемна парадавалі адэкватныя і непрыкметныя ахоўнікі, якія ў адрозненне ад беларускіх, не заміналі людзям атрымліваць асалоду ад мерапрыемства. Цісканіны таксама не было, хаця перад пачаткам народу назбіралася шмат, было пару пустых радоў толькі на самых дальніх сектарах на трэцім узроўні. Піва і кілбасу прадавачкі прыносілі нават пад сцэну. За паўгадзінкі да пачатку вылезлі нейкія зомбі пад назвай The Horrors, праспявалі нешта няўцямнае і, нарэшце, праз 40 хвілін святло канчаткова пагасла і загучала Uprising. Яе і наступную Resistance гралі ў металічных клетках пасярэдзіне шахтападобных інсталяцый, як на фота. Потым дзеянне стала бліжэй да публікі, прагучала большая палова песень з новага альбому, з кустоў выцягнулі раяль, у зал запускалі гіганцкія шарыкі і сляпілі лазэрамі. Жывое гучанне, як заўсёды больш цяжкае, што мне вельмі спадабалася. Класна выканалі Guiding Light, Plug In Baby, Time Is Running Out, Supermassive Black Hole, Starlight. Шкада, не было Butterflies and Hurricanes. А пасля Knights of Cydonia нечакана ўся магія скончылася.

My third trip to Berlin in this year was planned in June, when i got my Muse ticket.

Good ones were sold out in a matter of days. Unfortunately i didn't have a slightest idea, how much this concert would interfere with my uni schedule. I had to pull off an unbelievable trick of seeing one of the best british bands live and getting to the research seminar in my city about 200 km away from Berlin on time next morning. It is really that important and i suspect the department of newer and newest history will be keeping me pretty busy throughout this year. I managed to get up at 4.30 after the show, walk through empty streets of Berlin, all covered with golden legacy of the autumn under the starry skies and catch the first ICE train in the southern direction. Huge thanks to red bull drink and coffee which kept me awake.
However, it all was worth it. I couldn;t imagine that i'll be getting any good place with my standing ticket, but since it was already afternoon when i arrived in the city i decided to give it a try and went straight to the Ostbahnhof, where the O2 World is located. My experience helped me to get into the first row after waiting outside for an hour or so. Security was not irritating and didn't spoil all the fun, as sometimes happens. The huge hall was almost full, except for some distant seating places in the third level. Beer and Wurst were sold everywhere. The warm up act were The Horrors, which is logical when seeing them and listening to the kind of music they performed. Another 40 minutes of watching their techs cleaning the stage and the lights went out finally. For the first two songs - Uprising and Resistance - the guys stayed in the metal cages liften above the stage in the shaft-like columns. Then it got to the normal way, while there was a great show projected on these columns. Concerts have their specific atmosphere and totally different sound - this is what i value at such events alot. Muse managed to create this special mood, although they didn't communicate with the public that much as other bands usually do. i really liked Guiding Light, Plug In Baby, Time Is Running Out, Supermassive Black Hole, Starlight. It's a pity that they didn't play Butterflies and Hurricanes. Knights of Cydonia was the last song for that night...

aprilwitcz @ 2009-10-26T21:45:00

2009-10-26T20:58:17Z

Настоящий кот ест пиццу. И гусиные потроха. И вообще все, что  остается на столе. Настоящий кот услышит, как хозяин открывает холодильник,  даже  из
другого конца дома.

...кошки от  рождения  питают неприязнь к людям в белых халатах; стоит им почуять, что их ожидает  встреча с ветеринаром, - и они, разодрав самый плотный картон, вылетят из коробки не хуже межконтинентальной  баллистической  ракеты.  Обычно  это  происходит  в машине на оживленном шоссе или уже в клинике, в  переполненной  комнате  для посетителей.

Сенбернары обладают неплохим для своего возраста аппетитом". Я так понимаю: речь идет о том, как лохматые амбалы с бульдозерным рылом** гоняют по кухне миску величиной с раковину умывальника.

Семейство называется: шестьсот фунтов мышц, способных скрутить антилопу-гну в бараний рог, - и десять фунтов мурлыканья. Только и всего. Хоть бы какое завалящее переходное звено. Правда, есть еще дикая кошка, но она не слишком отличается от обычной домашней, когда та не в духе, оттого что ее зашибли кирпичом по маковке. Да, надо признать: кошки появились буквально из ниоткуда. Не было - не было, и вдруг - бац: древние египтяне воздают им божеские почести, после смерти делают из них мумии и сооружают для них гробницы. Ведь ни один уважающий себя фараон не стал бы рыть могилу любимой кошечке в саду за сараем. Что же тогда будут делать двадцать тысяч строителей и целая толпа с бревнами для перевозки каменных глыб? Стоять вокруг и глазеть, как фараон копается в песочке?

...самое главное правило при выборе кошачьей клички заключается в следующем: у кошки должно быть такое имя, чтобы не стыдно было выкрикивать его в первом часу ночи охрипшим, встревоженным голосом, колотя ложкой по жестяной миске. И желательно покороче. Куда там! Настоящим котам сплошь и рядом дают длиннющие прозвища вроде Анубрысьнемедленномерзавецэтакий, МамаподкроваткойктотоСтрашныйпрестрашный или Самвиноватнечегобылотутторчать.

Коты ведь охотятся не ради пропитания, а из любви к хозяину. От их любящего глаза не ускользнуло, что, обставляя свое жилище, вы отчего-то упустили из вида кое-какие мелочи, придающие ему уют. И заботливые животные по мере сил исправляют ваше упущение. Они любят дополнить интерьер безголовой тушкой землеройки. А как украсят обстановку кишочки какого-нибудь грызуна! Для пущего эффекта это добро лучше сперва спрятать от глаз хозяина: полежав в укромном месте несколько дней, оно приобретет ни с чем не сравнимое своеобразие.

Source:

Терри Пратчетт. Кот без дураков Terry Pratchett "The unadulterated cat."

la décision!

2009-10-21T18:46:06Z

ці вытрымаю я трэці семестр гэтай загадкавай мовы..... :)
another attempt to master this misterious language in this semester... :)

Home

2009-10-07T20:02:48Z

доктар Хаус

2009-09-29T09:11:11Z

уцягнута savil-mik.livejournal.com/34616.html

Рокеры з пачуццём гумару

2009-09-21T15:27:48Z

Брытанцаў Muse запрасілі на нейкае італьянскае шоў, дзе адной з умоў было выкананне "пад фанеру". Яны вырашылі папрыкалвацца і памяняліся ролямі - Мэт сеў за ўдарныя, Дамінік узяў у рукі бас, а басісіт адпаведна - гітару. Ні вядучая, ні прысутныя не заўважылі падмены. Акрамя гэтага, новаспечаны вакаліст у інтэрвію не толькі расхвальваў новы альбом, але і між іншым ўспамінаў "нашага драммера Мэта" :)
Не магу дачакацца іх канцэрту ў кастрычніку!

Muse were invited to an italian tv show where had to perform in playback. The true rockers decided to make fun of it and switched places - Matt became a drummer, Dominic sang and played bass, and Chris played guitar and keyboard. Neither the presenter nor the audience noticed the difference. The comedy continued in the interview, where the Dominic kept mentioning "our drummer Matt" :)
I'm so looking forward to see them live in october!

Erfurt - Mariendom and St. Severikirche

2009-09-18T17:43:42Z

View on Mariendom and St. Severikirche from Petersberg citadel. Protestant churches were used as the source of stones for construction, and the remaining lonely towers still can be seen around the old town. The city didn't suffer any serious damage during the last war and retained most of its medieval charme. At twilight you might listen to melancholic music by the river bank or meet a weirdly looking monk, who at first sight would appear like a ghost from another time.

Два саборы над старадаўняй плошчай - такім бачылі Эрфурт жаўнеры з цытадэлі Пэтэрсбэрг, якую будавалі па загадзе арцыбіскупа Майнца з разабраных на цагліны пратэстанцкіх храмаў. Ад некаторых пазаставаліся адно вежы-званніцы. Горад не пацярпеў у вайну, таму часам тут адчуваецца атмасфера даўніны, калі ў прыцемках на вузкіх вулачках можна сустрэць манахаў ды паслухаць старую музыку на мосце.

.

wild furniture

2009-09-10T11:45:19Z

aprilwitcz @ 2009-09-09T21:58:00

2009-09-09T20:15:17Z

Сёння давялося рабіць дыстанцыйны моўны лікбез для родных. Увесь час пішу ім смс-кі польскім манерам, а яны аказваецца, спалучэнні літараў блытаюць. Гэта да мяне дайшло, калі сёння узнікла праблема перакладу слова szacunek - даслалі здымак, толькі тады стала зразумела ў чым справа.
I had to share my polish language knowledge with my folks tonight. They had difficulties understanding the dedication on the monument due to poor reading skills... and i've been writing them all my sms using the polish transliteration!

Тушите свет!

2009-09-01T19:43:03Z

Расейская гісторыя ў версіі Хруна і Сцяпана ТУТ:
(Падаецца, гэтыя геніяльныя мульцікі забароненыя)

aprilwitcz @ 2009-08-30T21:06:00

2009-08-30T19:09:54Z

23rd August - Europe-wide Remembrance Day for the victims of all totalitarian regimes

2009-08-23T09:44:27Z

Вуліца і мост/ A street and a bridge

2009-08-22T21:09:40Z

aprilwitcz @ 2009-08-22T17:43:00

2009-08-22T15:46:56Z

View on the Rhine river from the Kölner Dom

2009-08-11T12:34:07Z

aprilwitcz @ 2009-08-09T14:13:00

2009-08-09T12:29:22Z

Кёльн - горад для лянівых турыстаў. А як яшчэ растлумачыць, што галоўны вакзал геніяльна ўціснулі паміж Рэйнам і самым галоўным сімвалам гораду. Падумаеш, што амаль усе цягнікі завісаюць у чарзе на мосце, і нават у будні дзень цісканіна - затое праз 20 крокаў той самы Кёльнскі сабор:

My first impression of Cologne was greatly influenced by the main train station which wasn't built оn an open field like somewhere else, but is squeezed on the tiny strip of land between the Rhine and the famous cathedral. Lazy tourists must love this. Who cares that all trains literally have to hang over the water in the queue for the free track and the station is always full of people - but only 20 steps outside and you find yourself in front of the Kölner Dom:

new single is out - a bit in a Doctor Who mood

2009-08-06T20:07:11Z

Jena - Botanischer Garten

2009-07-16T18:08:15Z

Батанічны сад у Ене - найстарэйшы ў Нямеччыне (другі пасля Ляйпцыгу), існуе з 1586 году пры універсітэце і па-ранейшаму выкарыстоўваецца пераважна ў акадэмічных мэтах. Студэнтаў туды пускаюць бясплатна, і летам нашмат прыемней сядзець з кнігай там, чым у хай-тэк корпусе бібліятэкі. Пасля доўгага перапынку пачала паціху прыстрэльвацца фоцікам.
Jena harbours the second oldest botanical garden in Germany (after Leipzig). Established 1586 for the academic needs of the university it is still used for research purposes primarily. Luckily, Jena students are not charged any fee and more than welcome to explore it. During the summer it feels alot better to sit there with a book rather than in the library just across the road. Finally i went there with my camera.

Still waters run deep:
У ціхім омуце...

Яшчэ дамашнія расліны аказваецца страшна ядавітыя
Usual potted plants turned out to be horribly poisonous:

Гэтае гінкга пасадзіў Гётэ больш за 200 год таму. Ён быў сапраўдным фанатам, нават прысвяціў дрэву верш, а цяпер яно па ўзросце - унікум для Еўропы.
Тhis ginkgo tree was planted by its huge admirer Goethe, who even dedicated poems to it, more than 200 years ago and belongs to the oldest trees of this kind in Europe

І шмат кветак, захацелася мець уласны сад....
And lots of blooming flowers, made me yearning for own garden...

to see the beauty...

2009-07-11T15:25:59Z

Месца дзеяння: Вашынгтон, станцыя метро,халодная студзеньская раніца.

Скрыпач грае Баха. За 45 хвілінаў міма прайшло каля 2 000 людзей. Праз 3 хвіліны каля скрыпача ненадоўга спыніўся адзін з мінакоў. Праз 4 хвіліны музыкант атрымаў першы даляр - але жанчына нават не затрымалася, каб паслухаць. 6 хвілінаў – маладзён прыхінуўся да сцяны, паглядзеў на гадзіннік і заспяшаўся па справах. 10 хвілінаў – маці адцягвае трохгадовае дзіця, якое, здаецца, зачараванае музыкай. Такая ж гісторыя паўтараецца і з іншымі дзецьмі, але бацькі ўсе як адзін адводзяць іх прэч.

Прыкладна за гадзіну скрыпач зарабіў 32 даляры і толькі 6 чалавек спыніліся ля яго. Ніхто не звярнуў увагі і не апладыраваў, калі ён закончыў. І ніхто не ведаў, што ў той дзень у метро самыя цяжкія для выканання творы на скрыпцы коштам 3,5 мільёны даляраў граў Джошуа Бэл, адзін з самых вядомых музыкантаў свету. Перад гэтым на яго канцэрт у Бостане квіткі разышліся па 100 даляраў за месца.

Гэта рэальная гісторыя. Вашынгтон Пост праводзіла сацыяльны эксперымент па ўспрыняцці, густу і прыярытэтах. Пытанне, на якое яны шукалі адказ: ці пазнае чалавек прыгажосць у звыклых абставінах ў нестандартны час? Калі ў нас няма часу спыніцца на хвіліну і паслухаць аднаго з лепшых музыкантаў свету, які грае шэдэўры, то што яшчэ мы не заўважаем...?

Washington,DC Metro Station on a cold January morning.

The man with a violin played 6 Bach pieces for about an hour. During that time nearly 2 thousand people went through the station. After 3 min. a middle aged man noticed there was a musician playing. He slowed his pace and stopped for a few seconds and then hurried to meet his schedule. 4 minutes later the violinist received his first dollar: a woman threw the money in the hat and, without stopping, continued to walk. 6 minutes:..A young man leaned against the wall to listen to him, then looked at his watch and started to walk again. 10 minutes: a 3-year old boy stopped but his mother tugged him along hurriedly. The kid stopped to look at the violinist again, but the mother pushed hard and the child continued to walk, turning his head all the time. This action was repeated by several other children. Every parent, without exception, forced their children to move on quickly. The musician played continuously. Only 6 people stopped and listened for a short while. About 20 gave money but continued to walk at their normal pace. The man collected a total of $32.

He finished playing and silence took over. No one noticed. No one applauded, nor was there any recognition. The violinist was Joshua Bell, one of the greatest musicians in the world. He played one of the most intricate pieces ever written, with a violin worth $3.5 million dollars. Two days before Joshua Bell sold out a theater in Boston where the seats averaged $100.

This is a true story. Joshua Bell playing incognito in the metro station was organized by the Washington Post as part of a social experiment about perception, taste and people's priorities. The questions raised: in a common place environment at an inappropriate hour, do we perceive beauty? Do we stop to appreciate it? Do we recognize talent in an unexpected context? If we do not have a moment to stop and listen to one of the best musicians in the world playing some of the best music ever written, how many other things are we missing?

Uni Streik Woche

2009-06-17T17:12:18Z

Уні на штрайку, кампус з пратэстоўцамі і захопленыя аудыторыі:

Берлін на досьвітку /Berlin at dawn

2009-05-26T18:34:28Z

каля 5 гадзін раніцы - па дарозе з вакзалу Зоо
around 5 a.m. on the way from the Zoo station

Potsdamer Platz:

.

aprilwitcz @ 2009-05-23T22:13:00

2009-05-23T20:20:54Z

Берлінская эпапея яшчэ не скончылася, а я вельмі ўпадабала заходнюю частку гораду з халяўным інтэрнэтам і арыгінальнымі сметніцамі:
I'm still living through my Berlin adventure - and i must admit that i like the western residential part of the city with free wi fi spots and creative garbage cans:

aprilwitcz @ 2009-05-17T00:24:00

2009-05-16T22:32:29Z

Па слядах пераможнай эўравізіі з сумам падумалася, што беларусам, каб нечага дабіцца, трэба з'язджаць у іншыя краіны...

After witenssing a Belarusian under Norwegian flag gloriously win the Eurovision song contest i couldn't help thinking that we have to migrate, to achieve our goals. Sad...